TOMIĆ, Milivoje-Mića

TOMIĆ, Milivoje-Mića, film., kaz. i tv-glumac (Beograd, 10. II 1920). Studirao pravo, potom upisao Odsek za pozorišnu umetnost na Muzičkoj akademiji u Beogradu. Nakon rata član je KUD »Lola Ribar«, zatim Akademskog pozorišta, radio-drame Radio-Beograda, te Beogradskoga dramskog pozorišta (1952-61), u kojem igra u nizu komada M. Krleže, M. Glišića, V. Shakespearea, J. Anouilha, A. Millera i dr., ali i gostuje u Ateljeu 212 (npr. praizvedba Čekajući Godoa S. Becketa). Nakon toga, u slobodnom statusu, neko je vrijeme član putujuće družine Udruženja glumaca. Film. karijeru otpočinje 1954. manjim sporednim ulogama, da bi se u filmovima Tri (1965) A. Petrovića te Neprijatelj (1965) i Buđenje pacova (1967) Ž. Pavlovića predstavio kao karakterni glumac koji se pamti po likovima običnih, svakodnevnih ljudi »iz života« — toliko uvjerljivim, da su, npr., gledaoci popularne tv-serije povjerovali da je njegov junak zaista doktor! Nastupio je u više od 30 filmova (od toga, u polovici posljednih godina) beogradskih redatelja nove generacije: D. Karaklajića (Ljubavni život Budimira Trajkovića, 1977), M. Jelića (Tigar, 1978), G. Markovića (Nacionalna klasa, 1979; Majstori, majstori, 1980), Z. Šotre (Osvajanje slobode, 1979; Šesta brzina, 1981; Idemo dalje, 1982; Držanje za vazduh, 1985; Braća po materi, 1988), S. Karanovića (Petrijin venac, 1980; Za sada bez dobrog naslova, 1988), B. Baletića (Sok od šljiva, 1981), S. Šijana (Maratonci trče počasni krug, 1982), D. Kresoje (Još ovaj put, 1983; Kraj rata, 1984), te B. Nikolića i D. Kovačevića (Balkanski špijun, 1984). Uspješno je surađivao i sa V. Vučom (Moja luda glava, 1971), B. Čengićem (Uloga moje porodice u svjetskoj revoluciji, 1971), K. Vicsekom (Parlog, 1974), B. Bauerom (Salaš u malom ritu, 1976), R.-L. Đukićem (Čovek sa četiri noge, 1983), M. Miloševićem (Moljac, 1984) i dr. Pored toga, snimio je i veći broj malih epizoda u domaćim i koprodukcijskim filmovima.